De dood stond voor mij als een dreigende schaduw.
Alleen de gedachte eraan
bracht mijn ziel in verwarring.
In een waas van angst
verloor ik de controle over mijzelf.
Als iemand die verdwaald is in de nacht
nam ik meer en meer medicatie
zonder te beseffen hoe gevaarlijk het was.
Wat bezielde mij, o God?
Hoe kon ik zo verdwalen?
Het spijt mij, Vader.
Mijn hart brak,
mijn gedachten raasden als een storm.
Ik wilde landen,
maar ik stortte neer.
Bidden lukte mij niet.
Mijn ziel was vervuld van hysterie en verdriet,
omdat de dood dreigde
bij iemand die nog leeft.
De vijand had mij in zijn greep
en verwarring vulde mijn hart.
En nu zit ik hier,
bevend en bang om te sterven.
Maar zelfs in mijn angst
grijp ik naar U.
Ik probeer mij vast te klampen aan Uw hand
en te vertrouwen op Uw plan met mijn leven.
Want U bent mijn God,
zelfs in mijn donkerste uur.
Ik heb U lief, o Heer.
Reactie plaatsen
Reacties