Ik wil dat het stopt.
Dat het stopt hoe ik telkens opnieuw voel en hoor dat ik dood ga of dat we samen dood gaan.
Ik wil dat het beeld stopt hoe je me door de woonkamer van je moeder duwt en sleept. Hoe je mijn kaak probeert te breken met die grote, nu enge, hand van je.
Ik wil dat de stem van je moeder die door mijn hoofd galmt stopt: "je bent een slecht mens", "jij hebt hem zo gemaakt".
Zelfs als dat zo zou zijn, wat niet het geval is, is het dan mijn schuld om fysiek zo hard aangepakt te worden?
Je vertelde me op het begin dat je mee wel kon leren wat liefde is.
Als dit liefde is... hoef ik het nooit meer.
Reactie plaatsen
Reacties